6 powodów, dla których należy walczyć o poprawę motoryki dłoni po udarze

6 powodów, dla których należy walczyć o poprawę
motoryki ręki po udarze

 

Dla nich chwycenie długopisu trwa tyle co piosenka. I od początku muszą uczyć się włożyć
klucz do zamka od drzwi. Osoby po udarze mózgu codziennie stają przed nowymi
wyzwaniami, gdy częściowo lub całkowicie tracą sprawność ręki. W powrocie do normalnego
funkcjonowania pomaga rehabilitacja, której nadrzędnym celem jest odzyskanie przez
pacjenta samodzielności. Ale to nie wszystko. W tym artykule przedstawimy aż sześć
powodów, dlaczego warto ćwiczyć motorykę ręki po udarze mózgu.

 

Poprawa motoryki małej, czyli sprawności ręki

Niesprawność poudarowa ręki to jedno z częstych powikłań niedokrwienia mózgu. Na skutek
niedowładu i sztywności mięśni pacjent nie jest w stanie podnieść przedmiotu ani wykonać
precyzyjnego ruchu takiego jak chwycenie długopisu. Rehabilitacja poudarowa skupia się na:

  • ćwiczeniach wzmacniających mięśnie ręki, aby pacjent odzyskał m.in. siłę chwytu.
  • ćwiczeniach i technikach rozciągających, które przywracają prawidłową długość i
    elastyczność mięśni,
  • ćwiczenia z wykorzystaniem różnych przedmiotów (masy plastyczne, rysowanie,
    wkładanie kamyków do kubka).

Terapia motoryki ręki pozwala pacjentowi zapanować nad kończyną i przejąć kontrolę nad
wykonywanym ruchem. Jest to niezwykle ważne nie tyko w czynnościach domowych, ale
także zawodowych. W pracy nad zdolnościami manualnymi pomaga Neofect Smart Glove,
czyli rękawica terapeutyczna, umożliwiająca wykonanie indywidualnego treningu ręki.

Przywrócenie koordynacji ruchowej

Koordynacją nazywamy połączenie różnych ruchów w czasie. Dla pacjentów po udarze może
okazać się to bardzo trudne, przy czym trudność ta jest oczywiście uzależniona od stopnia
zaawansowania udaru. Terapia ręki po udarze pozwala scalić i upłynnić ruchy między
palcami, nadgarstkiem i ramieniem. W efekcie pacjent jest w stanie wykonać coraz bardziej
skomplikowane czynności, np. jednocześnie zgiąć rękę w łokciu i zacisnąć palce, a później
unieść kończynę do góry, co przydaje się podczas podnoszenia zakupów lub innego

przedmiotu. Zaawansowanie ruchów jest dostosowane do poziomu zaburzenia wykonywania
precyzyjnych gestów.

 

Mobilizacja mózgu do regeneracji

Neuroplastyczność to zdolność mózgu do reorganizacji i tworzenia nowych połączeń
nerwowych. Ćwiczenia ręki po udarze stymulują go do:

  • tworzenia nowych połączeń między neuronami,
  • wzmacniają już istniejące połączenia w odpowiedzi na stawiane przez terapeutę
    zadania ruchowe i sensoryczne,
  • adaptują inne obszary mózgu do zmian, aby skompensować utracone funkcje.

Regularny trening motoryki ręki to również trening mózgu, w którym zostają
zapoczątkowane procesy naprawcze. Ćwiczenia po udarze powinny być jednak
systematyczne, powtarzalne i odbywać się z całkowitym zaangażowaniem pacjenta w
różnorodne zadania i aktywności. Dzięki temu osiągnie znaczące postępy w rehabilitacji i
poprawi jakość życia po udarze.

To krok do utraconej samodzielności

Osoby, które doznały udaru mózgu, wymagają pomocy drugiej osoby szczególnie na
początku. W dużej liczbie przypadków nawet podczas najprostszych czynności. Utrata
samodzielności przez pacjenta, który jeszcze niedawno mógł sam zrobić śniadanie i założyć
koszulę staje się dla niego niewygodna i wręcz ujmująca. Rehabilitacja poudarowa pozwala
zawalczyć o samodzielność i niezależność, których pacjenci doświadczali przez większość
życia, lecz nagle je utracili. Trening motoryki ręki daje szansę na aktywne i nieograniczone
uczestniczenie we własnym życiu bez proszenia o pomoc w najprostszych czynnościach.

Poprawa jakości życia

Regularne ćwiczenia ręki po udarze mózgu mają pozytywny wpływ na ogólną jakość życia
pacjentów, przez którą rozumiemy m.in. zdrowie fizyczne. Poprawa sprawności ruchowej
ręki przekłada się na satysfakcję, dobrostan i ogólne zadowolenie, ponieważ pacjent z dnia
na dzień zauważa postępy rehabilitacji i staje się bardziej pewny siebie. Oprócz tego
zaangażowanie w ćwiczenia, które przynoszą efekty, poprawia nastrój i nasila poczucia
spełnienia.

Redukcja bólu i sztywności mięśni

Dlaczego udar mózgu jest przyczyną sztywności mięśni w obrębie ręki? W wyniku
niedokrwienia tkanki mózgowej dochodzi do zaburzenia kontroli napięcia mięśniowego
przez móżdżek, co prowadzi do spastyczności i przykurczów. Zmniejszenie elastyczności
mięśni i zakresu ruchu w stawach utrudnia z kolei wykonywanie płynnych i precyzyjnych
ruchów. Regularne ćwiczenia rehabilitacyjne mają na celu rozluźnienie i rozciągnięcie
mięśni. Dzięki technikom mobilizacyjnym takim jak masaż, manipulacje czy mobilizacje
stawów zmniejsza się sztywność i poprawia zakres ruchu, a pacjenci mogą wreszcie
swobodnie i bezboleśnie wykonywać różne czynności.

 

Motoryka ręki po udarze – podsumowanie

Trening ręki po udarze mózgu jest kluczowym elementem procesu rehabilitacji. Poprzez
poprawę motoryki ręki, przywracanie koordynacji ruchowej, stymulację neuroplastyczności,
wzmacnianie samodzielności, zwiększanie funkcjonalności, redukcję bólu i sztywności oraz
poprawę jakości życia, pacjenci mają szansę na pełny powrót do normalnego
funkcjonowania. Systematyczne i intensywne ćwiczenia ręki są kluczowe dla osiągnięcia
pozytywnych efektów rehabilitacji. Warto zainwestować czas i wysiłek w trening ręki po
udarze mózgu, aby pacjenci mogli cieszyć się lepszą jakością życia i większą niezależnością.

Bibliografia:
1. Hoffman J. (i in.), Rehabilitacja kończyny górnej po udarze mózgu, [w:] Choroby XXI
wieku – wyzwania w pracy fizjoterapeuty, Wydawnictwo Wyższej Szkoły Zarządzania
2017, 161-180.
2. Kornet M. (i in.), Sposoby usprawniania kończyny górnej u osób po przebytym udarze
mózgu, Journal of Education, Health and Sport 2017, 7(4): 234-257.
3. Pałka T., Puchowska-Florek M., Chory po udarze – rehabilitacja ruchowa i zaburzeń
mowy, Choroby Serca i Naczyń 2007, 4(2): 89–92.
4. Wieczorek M., Makuch M., Ocena skuteczności ćwiczeń kończyny górnej,
wykonywanych w przestrzeni wirtualnej przy zastosowaniu biologicznego sprzężenia
zwrotnego u pacjentów po udarze niedokrwiennym mózgu – doniesienia wstępne,
Aktualne Problemy Biomechaniki 2019, 17: 123-130.

YMEDIA.pl